Het was een vrijdag in augustus. De dertiende om precies te zijn. De uitgelezen dag om goede beslissingen te maken.
Ik zat te bellen met een vriendin. Zoals eigenlijk altijd, kwam het onderwerp uit op de waardeloze dates met mannen. Hoe ze je zo kunnen laten zitten. Of dat ze na een paar gesprekken ineens geen fatsoen meer lijken te hebben (of direct al!!!).
Ik ben nu bijna 4 jaar vrijgezel. De eerst periode had ik niet zo’n behoefte aan dates.
Daarna kwamen wat losse flodders, een ‘net-wel-net-niet’ relatie van een aantal maanden en toen ontelbare teleurstellingen. Tussendoor heb ik ook wel eens een ‘pauze’ ingelast. Ik was het zo beu en eigenlijk had ik ook wel genoeg aan mezelf.
Zoals ik in mijn Tinderen voor Tinderen verhaal al schreef, is het niet dat ik ongelukkig ben, alleen. Maar ik zou het toch wel leuk vinden iemand te leren kennen waar het leuk mee klikt. Gelijk in het diepe duiken hoeft niet. Als de intenties maar juist zijn.
Uit eindelijk wil ik wel iemand vinden waar ik mijn leven mee kan delen. Samen gelukkig zijn. In plaats van alleen.
Na de klaagzang over die waardeloze mannen kwam mijn biseksualiteit ter sprake.
Ik heb nog nooit met een vrouw gedatet, terwijl ik me wel tot ze aangetrokken voel.
Ik heb vroeger wel eens dronken met vrouwen staan zoenen in de kroeg. En heb ook heus wel eens een beetje zitten vozen in diezelfde toestand.
Maar echt daten met een vrouw. Stond ik daar voor open? Zou ik een relatie met een vrouw kunnen hebben? Of was het alleen de fysieke aantrekking?
Ik besloot mijn Tinder-instellingen ter plekke aan te passen. Ik ga het gewoon proberen.
Als ik het niet probeer dan weet ik zeker dat het nooit wat zou kunnen worden. Dan kreeg ik nooit antwoord op mijn vragen.
Ik swipete wat. Voornamelijk naar links, zoals altijd. Tot nu toe niet veel anders dan ‘normaal’.
Ik kwam wat leuke vrouwen tegen waar ik me wel voor open wilde stellen. Al zou het puur vriendschappelijk zijn.
Na een tijdje raakte ik het beu en legde mijn telefoon aan de kant. Kut Tinder.
Bzzt Bzzttt!!! Je hebt een nieuwe match!
Een match met een vrouw. Een match met Saskia. En wat is ze mooi!
Mijn hart begon wat sneller te kloppen en merkte aan mezelf dat ik er stil van werd.
Wat moet ik nu? Moet ik wat zeggen? Wacht ik tot zij wat zegt? HELP!!
Ik appte die vriendin. Ik wist echt niet wat ik nou moest doen. En wat ik met die gevoelens moest die ineens naar boven kwamen.
Ze moest lachen. Het moet ook wel grappig zijn om te zien hoe ik van de leg raak door te matchen met een vrouw.
Maar het was niet zomaar een vrouw. Zij is Saskia. En ze is zo mooi!
Ik had dit nog nooit zo ervaren. Wat nou als ik wat stoms zeg? Dan unmatched ze me!! Ik kan dat niet laten gebeuren!!
Wacht ik toch totdat zij wat zegt? Maar misschien praten we dan wel nooit!
Ik trok de stoute schoenen aan en ik zei: Hey there! 🙂
Wat een ontzettende kut groet om een gesprek mee te openen!!! WAT HEB IK GEDAAN?!
Wat nou als zij het is? Die iemand waar ik mijn leven mee kan delen. Die iemand waar ik samen gelukkig mee kan zijn. In plaats van alleen.
Heb ik mezelf dan zo voor de gek gehouden met die mannen? Of kom ik er op deze manier achter dat het daten met vrouwen net zo kut is?
Ik weet het niet. Maar ik wil het wel proberen. Ik heb tenslotte niets te verliezen!

Gepubliceerd door