daten

Tinderen voor Tinderen

Wat is het toch een verschrikkelijk fenomeen: online dating. En toch zit ik keer op keer weer op al die klote apps te swipen, of op een kruisje of hartje klikken. Een superlike, crushes, matches, flash notes…. Tinder, Happn, Inner Circle en zelfs Facebook heeft tegenwoordig een dating app.

Ik doe het vaak ook uit verveling. In plaats van dat ik een boek ga lezen of nuttige dingen doe, ga ik een uur zitten swipen. Links is kut en rechts is leuk. Ik swipe vaker naar links dan naar rechts. En dan denk ik dat ik kritisch ben over wie ik dan wel naar rechts swipe. Uit eindelijk blijkt dat ook weer tegen te vallen. Heb je een leuk gesprek, geef je je nummer.. en het eerst wat je krijg is een foto van hun trots. Ja, dat ding.

‘Ja, ik wilde mijn trots met je delen!’. Alsof het allemaal draait om die zwanenhalsmossel. Mafkees. Nee, trots associeer ik met behaalde doelen. Betekenisvolle mijlpalen. Niet met een foto van je leuter. En dan verwachten ze ook nog dat je het komende uur het spel mee gaat spelen en er wel even voor gaat zorgen dat ze door het schermpje heen aan hun trekken gaan komen.

Ik ben er echt niet vies van. Seks is voor mij best belangrijk en absoluut geen taboe om over te praten. Maar dan wel smaakvol. Ik zit ook niet op die apps voor een vlug pleziertje. Daar help ik mezelf wel mee. Met dank aan George Taylor. Dat nota bene een man de vibrator heeft uitgevonden is ook wel een giller.

Maar zo af en toe zit er wél een serieuze man tussen. De ene keer komt het wel van een date, de andere keer klikt het toch niet zo. En die dates zijn de ene keer leuker dan de andere. En wanneer je na een aantal dates denkt dat het de goede kant op gaat, komt er weer een reden waarom het wordt afgekapt. Wéér een deceptie!

Ik ben in mijn eentje ook gelukkig, laten we daar duidelijk over zijn. Maar samen is toch leuker. Verliefd worden, leuke dingen doen, samen eten, de lange werkdag even doorspreken… En al die andere dingen. En natuurlijk zal het ook wel eens minder leuk zijn, maar dat hoort er bij.

Ik deel bovenstaand leed met een goede vriendin van mij. Zeker een paar keer per week lopen we te klagen tegen elkaar over hoe waardeloos de vangst weer is. ‘There are plenty of fish in the sea’ zeggen ze dan. Wij vangen alleen maar zeekomkommers, adders en kogelvissen. Die laatste blaast op wanneer je te dichtbij komt. Als je niet oppast spuiten ze wel nog wat vergif in voordat ze weg zwemmen.

We behoeden elkaar ook voor slechte keuzes. Nou ja, ik haar meer dan zij mij. Ik ben wat harder in mijn keuzes. Als ik er een slecht gevoel over heb dan ben ik er heel snel klaar mee en zij loopt dan nog aan te kloten, soms nog weken achter elkaar. Gelukkig kunnen we er ook om lachen. Die sukkels weten niet wat ze missen met ons!!